recensie DE SCHAT VAN KRUISEM
Dag vrienden van de recensie,
hier ben ik weer, dit keer met een verslag over het nieuwste en 101ste Marc de Bel-boek, DE SCHAT VAN KRUISEM. Die Schat staat zowel voor de schatten van hoofdpersonages, de Schat van een schrijver die weer een pareltje heeft binnengeleverd, de Schat aan informatie, romantiek en humor die er weer inzit, én… de Romeinse goudschat waarrond het hele verhaal draait. Voor de rest zijn er twee mogelijkheden:
-Of je houdt van geschiedenis en smult van het hele Romeinse goudschatverhaal, inclusief het artikel over de schat (ja, die bestaat echt) achterin het boek.
-Of je houdt niet van geschiedenis, laat je desondanks tòch meeslepen in het geniale verhaal, smult uiteindelijk tòch van het hele Romeinse goudschatverhaal én van het artikel over de schat (die bestaat nog steeds echt) achterin het boek.
Over dat geniale verhaal gesproken: dit is ook één van de sterke punten van het boek, zo mogelijk nog meer dan anders. Dubbele bodems, de spanning opdrijven, dwaalsporen, het verhaal opbouwen, verschillende plots… Na twintig jaar bestsellers pennen weet de Bel als geen ander hoe zijn lezers te boeien, kent hij alle truken van de schrijversfoor en past die ook toe. Telkens weer zijn zijn boeken net dat tikje anders: eerst was er DE MARBELLO-DIAMANTEN, een vlot avonturenverhaal, dan een stukje sciencefiction met HET MYSTERIE VAN DE HAARCIRKELS, vervolgens een vleugje thriller in DE GROTE GEMENE DEALER, en nu weer een staaltje geschiedenis, maar telkens weer in dat fijne, vlotte, humoristische, romantische Peppeljasje. Enkele nieuwigheden in dit boek zijn wel de introductie van een nieuw personage, Loes, en de oprakeling van een paar oude bekenden: Blinker, Joppe en zijn kornuiten, Stuffie, Alexander Duberrie, Hanne Van Piep, Wiebe Bogaert…
Ook de illustraties mogen er best wezen, te beginnen met de cover. Hier kunnen we kort over zijn: (misschien een beetje te) creepy, donker, knap getekend! Een dikke pluim dus voor Jan Bosschaert, net zoals voor de andere illustraties: elke tekening staat waar ze hoort, ze zijn mooi verdeeld én realistisch getekend, elk personage heeft zijn/haar specifieke look… werkelijk steengoed!!
Tijd voor een quotering:
Schrijfstijl: zoals ik al vermeldde: alle ingrediënten aanwezig, aangepast naar de leeftijd, kortom: geniaal! 9,5/10
Verhaal/plot(s): enkele, compleet verschillende, plots. Voor elk wat wils, zoals het schatverhaal, de intrede van Loes, een voetbaltoernooi, elk mooi in balans, hoewel de schat op bepaalde momenten wel een beetje meer naar voren mag komen. 9/10
Personages: een beproefd recept, maar het blijft werken:
oudere personages blijven leuk, de potige Loes en opa Warre laten een frisse wind waaien, misschien een paar slechteriken teveel: én de Black Sneakers, én Roeters, én nog een paar booswichten... 9/10
Cover/illustraties: passen goed bij de sfeer en de personages van het verhaal, zeer realistisch getekend, misschien een griezelige cover, maar wel mooi gemaakt. 8,5/10
Vormgeving: schriftjes, verhaal in de oudheid, verhaal in het heden: alles kent z’n lettertype en z’n plaats en viel bovendien goed uit elkaar te houden! 9,5/10
Totaal: 45,5/50 => 91 %
Weeral een indrukwekkende score, die het beste doet vermoeden voor het volgende Peppelboek: “Professor Otomoto”.
